Edadaa Ndôñ a nga wô’ô fe melep

A nga bo na, nyia ve loene mon, nye na,

« A mone wom, w’awu ntu’ajé ?  Kele be ndômenyoñ, a ve wo melam, nne a nga bo kum été”.”

Mongô ve té, a kui be ndômenyañ. Ndômenyañe na,

“Jé w’ate zu bo, a monam ?”

Mongô na,

“A ndômenan, me wuya ntuk, m’ate zu na, ô ve me melam”.

Nye na,

“Hui ! A monam. Ye ô ne jibi lam melam mete ?”

Mongô na,

« M’aye jibi, va’a ma ».

Nde a nga mane yame nye melam, nye na,

« Kele bôé atut abui, ô bo’o bikoé. Alam w’aye lam , ô kele beta nkôñ. Ane ô koé ndôñ, te dañ, étyi le. To’o bikoé bi abuk, ô bula’ane bie ».

Nde mongô a nga bulane ja dé.

A mane bôé atut abui. Nyia ve mane bo nye nga’aban. Amane a nga mane bo’o bikoé, a kele fé. A nga lam môse mibaé, wu lale, a nga ke kui ndôñ. Ve a nji bulane bikoé ja, a viane bôé bie fé wôé, a bulane ja. A nto ve jii melam, ve ke bebe’e, a nga wôé he tit abui, te njii a ne so momo, ve wôé ve tit.

Môse wu a nga kui, ve dañ ndôñ, ake koé ntyile tit, nnôma zen. Nye na,

“Ai ! nde betit be ne abui nne”.

Ve bulan, a to’é ékoé jia bikoé a nga lik, a mane lam. Ve bulane ja.

Tyé kpwa, ake a ke fé, ve taté yen ôkpwebañ, melam mese ve ne kobô kobô kobô ! Te ke via w’ave’ele bii. A ke dañ ndôñ, a koé na, ôlame ya ndôñe yat, ôkpweñ ô tii. Nné ane a ye jô na,

“M’ati ôkpweñ”,

Ôkpweñ ôbôe ntat,

“Nwaé ! ñyook !”

A vi’a wô’ô mfa’a wu na,

“Edadaa ndôñ, a nga wô’ô fe melep, édadaa ndôñ.

A beta vô’ôlô li, ôkpweñ ô beta bôé ntat,

“Nwaé ! ñyook !”

“Edadaa ndôñ, a nga wô’ô fe melep, édadaa ndôñ”.

“Nyook !”

“Edadaa ndôñ, a nga wô’ô fe melep, édadaa ndôñ”.

Ve ke kui, bôte bese be mane so, ve bi édadaa ndôñ, ve té nye zañ, tus ! Ane a nga wu ana, a butane melo.

Jia ya nkana wu é ne na “Edadaa ndôñ, a nga wô’ô fe melep, édadaa ndôñ. Edadaa ndôñ, a nga wô’ô fe melep, édadaa ndôñ”.